Bdek - w grupie nazwisk pochodzących od staropolskiego, gwarowego bździć ‘pierdzieć; gadać głupstwa’. Bdil - w grupie nazwisk pochodzących od staropolskiego, gwarowego bździć ‘pierdzieć; gadać głupstwa’. Bduch - w grupie nazwisk pochodzących od staropolskiego, gwarowego bździć ‘pierdzieć; gadać głupstwa’. Bdzikot - w grupie nazwisk pochodzących od staropolskiego, gwarowego bździć ‘pierdzieć; gadać głupstwa’; od bzik ‘bez; dziwak’. Bdzil - w grupie nazwisk pochodzących od staropolskiego, gwarowego bździć ‘pierdzieć; gadać głupstwa’; od bzik ‘bez; dziwak’. Bdzioch - 1666 w grupie nazwisk pochodzących od staropolskiego, gwarowego bździć ‘pierdzieć; gadać głupstwa’. Bdzioł - w grupie nazwisk pochodzących od staropolskiego, gwarowego bździć ‘pierdzieć; gadać głupstwa’. Bdzionek - w grupie nazwisk pochodzących od staropolskiego, gwarowego bździć ‘pierdzieć; gadać głupstwa’. Bdzioszak - 1667 w grupie nazwisk pochodzących od staropo...
Zbanuch - od dzbanek. Zbanuszek - od dzbanek. Zbanyszek - od dzbanek. Zbańkowski - od dzbanek. Zbański - 1464 0 od nazwy miejscowej Dzbanice (ciechanowskie, gmina Pokrzywnica). Zbaraski - 1662 od nazwy miejscowej Zbaraż (KrW). Zbawiciel - 1426 od zbawiciel ‘ten, kto wybawia’, zbawić. Zbawicki - od zbawiciel ‘ten, kto wybawia’, zbawić. Zbawiński - od zbawiciel ‘ten, kto wybawia’, zbawić. Zbawiona - od zbawiciel ‘ten, kto wybawia’, zbawić, od zbawiony. Zbawiony - od zbawiciel ‘ten, kto wybawia’, zbawić, od zbawiony. Zbącki - od nazwy miasta Zbąszyn (zielonogórskie), wsi Zbądz, dziś Dzbądz (ostrołęckie, gmina Różan). Zbączyniak - od nazwy miasta Zbąszyn (zielonogórskie), wsi Zbądz, dziś Dzbądz (ostrołęckie, gmina Różan). Zbądzki - od nazwy miasta Zbąszyn (zielonogórskie), wsi Zbądz, dziś Dzbądz (ostrołęckie, gmina Różan). Zbąski - 1391 od nazwy miasta Zbąszyn (zielonogórskie), wsi Zbądz...
Kub - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw. Kuba - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw. Kubac - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw. Kubaca - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’. W starp[polszczyźnie przejmowane jako Jakob, Jakub, Jokob, na Kresach Wschodnich także Jakow, Jakuw. Kubacewicz - od imienia Jakub. Imię, notowane w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Ja...
Komentarze
Prześlij komentarz